Friday, October 17, 2014

درد و آنچه در آن است

از فیزیکی و روحی اش، که اگر خود مداقه کنید فرق چندانی هم ندارند، همه مان مبلغ خوبی اش را در زندگی شریف مان می پیماییم. درد فیزیکی را می گویند که بیشتر علامت اتفاقی است که می افتد، مثلا دستی شکسته است یا که از این دست. از طرف دیگر، به سبب تنظیم رفتار هم خوب است، مثلا اینکه آدم به موقع پادرد، فشار کمتری به آن پا می آورد.

در مقام روح کارکرد درد شاید کمی فراتر باشد. من فکر می کنم، و این یک بلند بلند فکر کردن است، که درد تبدیل فهم برون به زبان فهم درون است. اینجور بگویم که ما یک شعور بیرونی داریم و یک شعور درونی. شاید این دو با آن خودآگاه و ناخودآگاه در ارتباط باشند. شعور بیرونی وسیله ی ارتباط با دنیای بیرون است و شعور درون، وسیله ی ارتباط با دنیای درون، و آدم ها می توانند در این عرصه ی بیرونی و درونی با ترکیبات مختلفی با شعور و یا بی شعور باشند. این را هم اضافه کنم که بخش عظیمی از آدم ها از بیخ اصلا فهم درونشان را درک نمی کنند و با آن در ارتباط نیستند و حسی از آن ندارند و برای همین خیلی فرایند های روح شان را درک نمی کنند.

 این فهم بیرون و درون با هم در ارتباط هستند و در حالت بهینه با همدیگر در تعادل به سر می برند و نسبت به هم
" به روز شده " هستند . فهم درون بر روی فهم بیرون تاثیر زیاد دارد ولی در این مجال می خواهم از تاثیر فهم بیرون بر فهم درون بگویم که معمولا خیلی آرام اتفاق می افتد. معمولا سیر تغییرات در دنیای درون، برخلاف دنیای بیرون، به طور خاص خیلی آرام است برای همین وقتی که تغییر ناگهانی در دنیای بیرون اتفاق می افتد، زمان قابل توجهی طول می کشد که این " فهم بیرونی" به زبان
" فهم درون" ترجمه بشود.

وقتی که سرعت تغییرات در فهم دنیای بیرون زیاد می شود، و اطلاعات زیادی باید به فهم دنیای درون منتقل بشود، این سیستم فهم تا اندازه ای تغییر می کند و " فهم" را در تکه های بزرگتری به داخل سیستم فهم درون می فرستد. این تکه های بزرگتر معمولا با " درد " همراه ند. 

می توانیم به این تکه های فهم ناگهانی دردناک به چشم آپدیت های نرم افزار نگاه کنیم. بسته به نوع و اندازه ی کل آپ دیت، تا اندازه ای می شود این آپدیت شدن را به عقب انداخت ولی تا همیشه نه. برای همین است که بهترین کار این است که کارهای ضروری تان را با شعورتان را انجام بدهید و بعد در جایی امن، بدون مزاحمت زیاد و یا حتی با حمایت های لازم قرار بگیرید تا این بسته های آپدیت دانه درشت بیایند و کارشان  را انجام بدهند. در زمان و مکان درستی قرار بگیرید و بعد، بگذارید درد بیاید، جریان بیابد، شاید اگر تاخیر زیاد خورده باشد قدری کاویدن بخواهد تا سر نخش هویدا بشود. بعدش فقط جایی خوب قرار بگیرید تا بیاید و سیستم شعور درون تان را عوض بکند.

هیچ راهی جز نصب تمام این آپدیت ها نیست. هیچ راهی جز رفتن تمام این بالا و پایین ها نیست. به سیستم شعور درونتان فقط می توانید اعتماد کنید. در میانه ی پروسه ی درد با خودتان مهربان باشید. اگر می توانید تکه های اپدیت، شما بخوانید تکه های درد، را به اندازه ای که در توان تان هست میل کنید. نه نقطه ی درد تان را فشار بدهید، نه رهایش کنید. بگذارید کارش را بکند. هیچ راهی جز آرام آرام ترجمه کردن دستاورد فهم بیرون به فهم درون نیست. هیچ راه بازگشت به جایی که فهم بیرون تان هنوز این دانسته ی جدید را نفهمیده وجود ندارد، وقتی فهمیدید، دیگر فهمیدید. بعضی شاید تصمیم بگیرند فهم بیرون را دست کاری کنند که از بیخ چیزی نفهمند، آن هم داستان خودش را دارد. 

یک مثال خوب در این زمینه وقتی است که کسی عزیزی را ناگهانی از دست داده است. فهم بیرون می فهمد که آن فرد دیگر نیست و زمان زیادی طول می کشد که " باور کند" که آن فرد دیگر نیست و از درون با آن به صلح برسد.

بعضی دردها، فی الواقع بالا رفتن فشار جریان فهم از بیرون به درون است.

No comments:

Post a Comment