Thursday, December 29, 2016

از نامه ای.

" نمی دانم قرتی بازی است که آدم به سال میلادی احساسی پیدا کند اما این سال 2016 برای من سال رها کردن بود. گذشتن و آرام گذشتن. با اصطکاک حداقلی. سال انتظار نداشتن. سال قبول کردن چیزها آن طور که هست. 2016 شاید که اولین سال قبول کردن و گذشتن بود. دارم می شوم عادی. پس چه بود آنکه می گفتیم هرچیز هستیم بهترینش بشویم.

از میان این همه گذشتن، گذشتن از دوستان از همه سخت تر. دوست-آن، آنها که به جان نزدیک بودند. گلستانم را ملخ زده . دیروز داشتم جایی کتاب مقدس این مرمن ها را ورق می زدم، در توصیف روز قیامت گفته بود "وقتی که بادها تمام اتصالات را می کنند." تمام. بندهایم تکان خوردند. این شعر اسماعیل از براهنی، چندماهی است که معمور جانم شده. در عین تلخی واقعی بودن، آرامش و امیدم می دهد. کمکم می کند که واقعیت را با رویاهایم جمع کنم، علی الخصوص آنجا که می گوید: " به مدد عشق از گور بیرونت خواهم کشید."

به من بگو با رفیق مرده چه می شود کرد؟ "

https://soundcloud.com/ali-ahadi/ali-ahadi