Showing posts with label در باب ترس. Show all posts
Showing posts with label در باب ترس. Show all posts

Sunday, April 5, 2015

ترس شناسی و اقتصاد !

دوستی چند وقت پیش این مطلب را در چهره نامه اش پست کرده بود، اعتبارش مال او است، ولی مطمین نیستم که بخواهد به اسم در اینجا ازش یاد بشود، نوشته اش عمومی هم نبود.. به قدری خوب بود که امروز بعد از نوشتن آن " در باب ترس" به یادش افتادم:

" 
اقتصاددان ها خشت اول را زمانی کج گذاشتند که فرض کردند انسان به دنبال حداکثر کردن مطلوبیت است؛ در حالی که انسانها تنها به دنبال حداقل کردن رنج هستند، و این دو اصلا هم نتایج یکسانی نمی دهند.
«هذیان های شیخ جلاب»
"

 این حداقل کردن رنج به نظر من معلول همان ترس هاست. انسان به دنبال بیشینه کردن فاصله با ترس هایش هست. این هم از خصوصیات ترس است که هرچه هم ازش فاصله داشته باشی، کم است. همیشه می خواهی که دورتر باشی. این می شود که ممکن است از طرف دیگر پشت بام بیافتی. 

در باب ترس

تگی اضافه کرده ام: در باب ترس. 

این "ترس "که در کلمات من است، تازگی فهمیده ام، که الزاما همان کلمه ی " ترس " در معنای عموم ش نیست. بگذار ترس در کلمات خودم را این جور تعریفش کنم:

ما در هر زمان رفتارهایی داریم، آن رفتارها را بر اساس فکرهایی انجام می دهیم، آن فکرها را بر اساس اهداف و ارزش هایی شکل می دهیم، آن اهداف و ارزش ها بر اساس چیزهای درونی تری شکل می گیرند که من این چیزهای درونی تر را آن چنان نمی شناسم و از ایشان به عنوان " ترس " یاد می کنم. 

مسلم که این تعریف را من اختراع نکرده ام و از این طرف و آن طرف خوانده ام ولی انگار به زبان و حال خودم ترجمه اش کرده ام. به این شناخت/باور رسیده ام که ترس هایم را اگر بشناسم، ارزشها و اهداف و افکار و رفتارم را خواهم شناخت. 

در مورد ترس یک چیز دیگر را هم می دانم: نمی شود پاک ش کرد، فقط می شود شناختش و سپس دیگر ازش نترسید. به قول دیگر این امکان هست که  از ترس نترسید.

دیدن و شناخت این ترس ها انگار تا زمان خوبی اعتیاد یا obsession م بود، اعتیادی که تازه فهمیده ام اعتیاد است. شاید که بهتر بشود. در آینده می گویم چرا اعتیاد بود و چگونه می شود بهتر بشود. 

Friday, April 3, 2015

ترس و تماشا و نوشتن

کسی که از حسی می نویسد چنان که درک می کنی که خودش همان جا بوده است با ترس ش از آن حس تا انداره ای در صلح است. آن فرد  دشت پر خار را طی کرده است و حس کرده است و این بار ترسش را به جان می خرد و بر فراز دشت پرواز می کند و آن را به مانند یک پرنده ی نویسنده توصیف می کند. 

هرچه ترس شناس تر، در صلح تر، پروازش نرم تر، نگاهش شفیق تر، نوشتن ش شفاف تر.