جایی خوانده بودم که فرق مغز آدم ها با میمون ها این است که فرانت-کورتایل! ش بزرگ تر است و آزمایش ها نشان داده که این فرات-کورتایل! همچین کار خاصی هم نمی کند و باز ازمایش های دیگری پیشنهاد می دهد که کار فرانت کورتایل، مفهوم سازی است. مفهوم یعنی چی؟ عرض می کنم
بهترین مثال ش این است که ما سیب و موز و گلابی و خیار داریم ولی " میوه" نداریم. میوه می شود مفهوم، یک دسته بندی خیالی که جزییات را حذف می کند تا فهمیدن را راحت کند. یک چیزی مثل x در معادلات ریاضی. خوبی این مفهوم سازی این است که فهمیدن را راحت می کند. بدش این است که کلی جزییات را حذف می کند.
من تا مدت خوبی از مفهوم سازی بدم می آمد، یا که حداقل اینجور ادایش را در می آوردم. از اینکه آن جزییات حذف بشوند ناراحت و نگران بودم. آن جزییات خیلی مهم هستند، هنوز هم به این معتقدم. با این حال جدیدا، به اهمیت آن مفهوم سازی و شباهت سازی هم پی برده ام. ما که عمر خضر و نوح نداریم که بنشینیم همه چیز را با جزییات نگاه کنیم، از آن طرف هم زمان در حال حرکت به جلو است... کاری نمی شود کرد.
آخر همه ی بحث های درگیر دار به اینجا می رسیم: یک محدودیت بیشتر نداریم و آن زمان است، و یک مسیله برای حل کردن بیشتر وجود ندارد و آن زمان بندی است.