Thursday, April 9, 2015

این روزها به این آهنگ گرفتارم. تصویری که می کشد فوق العاده است. نشستم و امروز صبح با وسواس ترجمه اش کردم. سعی کردم که به معنی و لحن وفادارتر باشم تا به فرم. برای قالب شعری ندارد. با این حال، سعی کردم که انتخاب ترتیب کلمات در راستای ایجاد همان فضای ذهنی باشد. 

چه بسا مردم که ایستاده  اند بر این چهارراه در انتظار آن یکی دیگر
و چون باران می آید، چترهاشان بر دست
و من در این روزهای صاف ام و هیچ کس مرا در انتظار نیست. 

صدها سال بر من گذشت و منم در این چهار دیواری گرفتار
دیوارها هم از من دلزده  شدند و لکن خجل از ابرازند.
چشم من بر آن دردانه مانده و آن دردانه در جاده ها.
ترانه ها برایش می خوانم ولکن او به حال خویش است.
به قدر تقویم زمین انتظار کشیدم و هیچ کس مرا در آنتظار نیست.

چترها بر دست ...  هیچ کس مرا در انتظار نیست.

صدها سال بر من گذشت و من با نشانی های خیالی نامه ها خطاب به غریبه ها نوشتم
قصه ها برایشان گفتم. 
فردا روز شاید که آسمان بر در خانه ام ببارد
و چترها و عاشقان من را در بر بگیرند
و او که همه را در خاطر دارد مرا هم به یاد بیاورد.

No comments:

Post a Comment