سه بیت اول این غزل از دیوان شمس:
دزدیده در جان می روی، اندر میان جان من / سرو خرامان منی، ای رونق بستان من.
چون می روی بی من مرو، ای جانِ جان، بی تن مرو / وز چشم من بیرون مشو، ای رونق بستان من.
هفت آسمان را بردرم، وز هفت دریا بگذرم / چون دلبرانه بنگری اندر میان جان من.
دزدیده در جان می روی، اندر میان جان من / سرو خرامان منی، ای رونق بستان من.
چون می روی بی من مرو، ای جانِ جان، بی تن مرو / وز چشم من بیرون مشو، ای رونق بستان من.
هفت آسمان را بردرم، وز هفت دریا بگذرم / چون دلبرانه بنگری اندر میان جان من.
Furtively you enter, like the presence of life, in to the core of my being
You are my gracious cypress, O the splendour of my garden
Leave if you must but not without me, O you the being of life, do not leave the body behind
And from my eyes do not disappear, O my flaming light!
I shall tear across the seven heavens, I shall cross the seven seas
as you coyly glance into my bewildered soul
ترجمه ی مشترک با خانم Jessika Kenny
No comments:
Post a Comment